Feragat

Eserse rüzgarın bu kör hasretin önünden,
O vakit göğe savrulsam da üşümem artık.
Ve vurursa bağrıma gözlerinin yönünden,
O vakit vurup öldürsen de düşünmem artık.

Saçlarını yolup savursan ıslak yerlere,
Eğilip de ellerimle dokunamam artık.
Değmeye cesaret eder düşersem sellere,
Üşüsem yanına gelip sokulamam artık.

Sevdiğim, aşkım günden güne kuvvetleniyor,
Görüş gününe gelsen hasretim bitse artık.
Kalbim sev der, aklım sevgini lutfetme diyor,
Gelip aklımı kendinden utandırsan artık.

Gece aya bakar bakar seni hatırlarım,
Keşke seni görüp ayı hatırlasam artık.
Sana mektup yazmaktan dolmuyor satırlarım,
Seni değil beni yazdığım gün gelse artık.

Tahta oturağımız yerli yerinde duruyormuş,
Otursan da pencereden görüp gelsem artık,
Anılar değil sanılar beni vuruyormuş,
Hatırla, üstünde sadece sen ve ben vardık.

İstemsizce bu kollarım açılıyor yana,
Sana açılan kollarım kapanmasa artık.
Yüzünü gördüğüm her günüm bayramdır bana,
Bu bayram olmazsa da, diğer bayrama artık...

2 Mayıs, 2020

Hakikât

Kalbi kırık göçenler,
Ölmeden de gömülür.
İnsanı silah değil,
Yine insan öldürür.

Mert yürek taşıyanı,
Yine bir mert korkutur.
Dostunun kuyusunu,
Yine dostu doldurur.

Atasının yurdunu,
Torunları yaşatır,
Bir güzelin yüzünü,
Yine bir er yeşertir.

İnsan ol meziyettir,
Hakkıdır hakkı yektir,
İnsana insanlık et,
Yine de eziyettir.

Düşmanımın düşmanı,
Benim dostum değildir,
Düşmanımın dostluğu,
Kara güne değindir.

İçimi anam bilir,
Maksadı babam bilir,
Olsa olsa bir balık,
Olmadı hâlık bilir.

Ölsem ayrı bir nefes,
Ölmesem de bir kafes,
Yorulursam alnımdan,
Damla Damla ter gelir.

25 Haziran 2019