Melek

Belki bulursun birgün seni anlayan biri,

Usulca yanına sokulup tanıtır kendini,

Der ki ben bir meleğim, adı iki heceyim,

Ve birbirinden farklı değil her biri,

Sen de dersin gel yamacıma kimsin sen,

Ne yapacaksın beni ve ne istiyorsun benden,

Şayet yalan söyleyeceksen diğer her biri gibi,

Daha yakınlaşmamışken uzaklaş hemen.

Hayır der sana umursamadan gülerek,

Seni heyecanlandırmaya çalıştım bilerek,

Kendinden başkası anlayamaz seni der,

Yemin eder ayaklarını yerlere sürerek.

Benim bir evim var dört odalı dersin,

Hatta istersen eşin dostun da gelsin,

Saat gecenin üçü olursa olsun ,

Yeterki oturan masaya huzur versin.

O da sinirlenir ne diyorsun imasında,

Benim dostlarım hep saygı hizasında,

Aralarında yeşil gözlü bir kız bile var,

Dünyanın en güzel kızı simasında.

Yeşil gözlerinden çıkartamam onu,

Bu işin hiç belli değil başı sonu,

Ben seni istemiştim ilk geldiğinden beri dedim,

Ne çabuk unuttun gelip yürüdüğün yolu.

Ben sana ait değilim der en başından,

Aramızda dağlar var, tut gel saçımdan,

Belki dağ değil farklı dünyanın insanıyız dedim,

Çatarak düşman oldu bana kara kaşından.

Uzaklaştı bir anda ortadan kaybolarak,

Bir öpücük kondurdu başımı okşayarak,

Artık onu bulabilirsem şanslıyım dedim,

Belki bulurum yollarını koklayarak.

Sonra birgün rüyama girdi izinsiz,

Eskisi gibi değildi, elleri artık sihirsiz,

Dudaklarımı öpüp geriye yaslandı,

Merhaba dedi, ben sevdiğin kız isimsiz.

Doğrularak irkildim birden yüzüne,

Ne oldu sana ve güzel gözüne,

Bir kahkaha attı süzüle süzüle,

Dedi, sen bana güller derdin bir düzine.

Sinirlenip attım gülü, sen benim olamazsın

Bundan sonra sevsen de beni oyalarsın

Bu aşk da böyle bitti dedim, arkamı döndüm,

Kaçan kovalanırsa, kendi kendini kovalarsın.

Bitti aşkımız sadece bir rüyadan ibaretti,

Belki rüyadan uyanınca hayata işaretti,

Seni sevmek benim için ibadetti,

Hani bu kalbim bir sana emanetti ?

Geldiğin yere dön melek, burada bitti vademiz,

Kalmadı bir çıkış yolu, kalmadı çaremiz,

Seni çok sevdim, uyanınca geçti sanma,

Bilmiyorum neredesin, mutlu musun maskesiz,

Eğer gönlümüz birse, bence aynı haldeyiz...

Çok Uzadı Bu Ayrılık

Hani batar ya ciğerine çektiğinde nefesi,

Acıdır çektiğin her nefesine karşılık,

Bağımlılıktan öteymiş seni denemenin bir keresi,

Yeter artık gel, çok uzadı bu ayrılık.

Alayını yaşadım, kalmadı tatmadığım,

Sürekli eşyaların çıkıyor bir yerlere sakladığım,

Bedenimde kalmadı bir hayat, canlılık,

Yeter artık gel, çok uzadı bu ayrılık.

En azından düşman olsak da bilsem nefretini,

Desem kalbi kirli, kaldıramam şirretini,

Böylesi bir duruma yapmamıştım hazırlık,

Yeter artık gel, çok uzadı bu ayrılık.

Sanırsın ki, ben oldum olası densizim

Üç ay değil, belki üç sene daha sensizim

Cihanda yok senden öte benim için kaygılık 

Yeter artık gel, çok uzadı bu ayrılık.

İçimden gülersem bir kez bile, affetme beni,

Duyma adımı bile, gittiğin yoldan dönme geri,

Zorla kabullendirdin, bana yok senden bağlılık,

Yeter artık gel, çok uzadı bu ayrılık.

GİBİ

Konuşma bir kelime istemesen de

Üzülme sakın bana hiç üzmesen de

Ağırıma gitmez artık ne söylesen de

Yüzüm bu soğukluğuna tutulmuş gibi

Artık ne istiyorsan söyle korkmadan

Peşinde koştur beni, hem de yormadan

Ellerinle öldür silahı tutmadan

Oysa bu gönül sana hep vurulmuş gibi

Haykır tüm içtenliğinle, olmuyor de

Uğraştım çabaladım, tutunmuyor de

Söylediğin sözler hiç yutulmuyor de

Yuttuğun her söz tepside sunulmuş gibi

Artık ne bir selam et ne de bir dua

Uyandığında ne sağa bak, ne sola

Taşlamak için geldiğin bu dar yola

Benim ruhum cennetinden kovulmuş gibi

İstemiyorsan hayatında bir beni,

Bir ben hariç kim açar sana kendini ?

Ağlıyorken senin için gizli gizli,

Gözlerim bugün gizlice ovulmuş gibi

Çok yıprattık kendimizi birkaç ayda,

Artık gelip onarsan bile ne fayda,

Yokluğun ilerlerken bu demir rayda,

Varlığın çoktan yola koyulmuş gibi.

Halâ seni seviyorum kendimden çok,

Sana git değil, hiç gelme dememden kork,

Ki kendinin bile kendine hayrı yok,

Kendi kendine bu beden yok olmuş gibi.