Dönmeyen Seneler

Ah o güzel günler, bir daha gelmeyecek misin ?
Sarmayacak mısın bir daha beni kollarına ?

İki elim çamurun içinde,

Güneşli ama soğuk bir yeşil sabahında,
Taştan evimizden çıkıp hanemizin önüne,
Sonrasında iki sigara bir çay,
Dostlarımla türkü söylememe izin vermeyecek misin ?

Neden bahşettin bu güzel seneleri ömrüme
İki sene girdi, mezara kadar çıkmaz artık gönlümden

Topraklarında bir sevda bıraktın gönlüme
O güzel kız iki senede yetmiş sene çaldı ömrümden

Koca bir mesnevi yazsam bir gününe
Yine de gücüm yetmez anlatmaya tesirini
Koca bir külçe altın bıraksam önüne
Zaman bırakmaz rehin aldığı esirini

Üşürdü saçlarım hissetmezdim oysa
Donardı ellerim tutmazdı bacaklarım
Eğer yaşamaya değer senelerim buysa
Ben de kaybetmeden ölesiye kadar saklarım

Bileklerimi kessem gelmeyeceksin geri
Çekiştirip vursam gelmeyeceksin beri
Yüzüm yanaklarım kırıştı ağlamaktan
Onu bile bahane edip sevmeyeceksin beni